Elke week lichten de juridische experten van Schulinck Omgevingsrecht een interessant arrest binnen het Vlaamse omgevingsrecht toe. Deze week is dat het arrest van de Raad van State van 9 juli 2026 (nr. 267.367) over de verhouding tussen bestemmingsvoorschriften en sectorale regelgeving.
Een landbouwer vraagt een individuele ontheffing van het ontbossingsverbod. Het perceel ligt volgens het gewestplan in agrarisch gebied. Het ANB weigert de ontheffing. De landbouwer voert onder meer aan dat de weigering de realisatie van de agrarische bestemming verhindert. De weigering van ontheffing vormt volgens hem een schending van artikel 11.4.1 Inrichtingsbesluit.
De Raad van State oordeelt dat bindende stedenbouwkundige voorschriften, zoals artikel 11.4.1 Inrichtingsbesluit, niet uitsluiten dat sectorale regelgeving het realiseren van een bestemming kan beperken. Volgens de Raad van State bepaalt artikel 90bis Bosdecreet het ontbossingsverbod en de gevallen waarin men een ontheffing van het verbod kan krijgen. Voor gronden in agrarisch gebied geldt dat een omgevingsvergunning voor ontbossing slechts mogelijk is na een individuele ontheffing van het ontbossingsverbod.
Deze regel zou geen nut hebben indien de vergunningverlenende overheid elke ontbossing nodig voor de realisatie van een agrarische bestemming automatisch moet toestaan. De enkele omstandigheid dat een weigering van de ontheffing de verwezenlijking van de agrarische bestemming verhindert leidt dus niet tot een schending van artikel 11.4.1 Inrichtingsbesluit. De bestemming agrarisch gebied doet geen afbreuk aan de decretale regels over ontbossing.
Deze uitspraak bevestigt dat de planologische bestemming van een perceel niet losstaat van toepasselijke sectorale regelgeving. Ook wanneer een voorgenomen gebruik volledig aansluit bij de gewestplanbestemming, kan sectorale regelgeving dit alsnog beperken.