Elke week lichten de juridische experten van Schulinck Omgevingsrecht een interessant arrest binnen het Vlaamse omgevingsrecht toe. Deze week is dat het arrest van de Raad voor Vergunningsbetwistingen van 1 oktober 2026 (nr. 2627-0074) over de bevoegdheid voor een screeningsplichtig sociaal woonproject waarbij het college van burgemeester en schepenen mede-initiatiefnemer is.
Het college van burgemeester en schepenen verleent in eerste aanleg een sociale woonmaatschappij een omgevingsvergunning voor het verkavelen van gronden in 44 loten. Het project is screeningsplichtig. De beroepsindiener betwist de bevoegdheid van het college. Volgens hem is de stad de initiatiefnemer van het project wegens haar nauwe band met de sociale woonmaatschappij. Daardoor kan het college niet zelf in eerste bestuurlijke aanleg over de aanvraag oordelen.
De Raad volgt die redenering. De Vlaamse Codex Wonen koppelt de doelstellingen van de gemeenten inzake sociaal woonbeleid uitdrukkelijk aan de opdrachten van de sociale woonmaatschappijen. Woonmaatschappijen vervullen een taak van algemeen belang. Volgens de Raad hebben de gemeentes en woonmaatschappijen daardoor gemeenschappelijke doelstellingen.
De stad kan daarom een conflicterend belang hebben bij de beoordeling van de milieueffecten van zo’n project. De Raad beschouwt de stad als mede-initiatiefnemer en dus als opdrachtgever in de zin van de Project-MER-richtlijn. Dat de stad voor minder dan 50% vertegenwoordigd is in de woonmaatschappij, verandert dat oordeel niet.
Artikel 9bis Project-MER-richtlijn vereist in dat geval een passende scheiding tussen conflicterende functies. Die vereiste geldt ook voor de beslissing of een screeningsplichtig project een project-MER nodig heeft. De aanvraag moest daarom in eerste bestuurlijke aanleg bij de deputatie worden ingediend. Het college van burgemeester en schepen was onbevoegd om de aanvraag te beoordelen.
Schulinck Omgevingsrecht